"خدایا وقتی انسان این بچه های بسیجی(این مردم) را می بیند که با چه اطمینانی از بهشت و دوزخ می گویند از خودش شرمنده می شود .

آنوقت چگونه خود را روشنفکر بنامیم و این واژه را با خود حمل کنیم .به قول امامان  امروز این مردمند که چراغ راه روشنفکرانند ... ما تازه ادعا داریم که می خواهیم مسائل مردم را حل کنیم . مسائل خودت را حل کن مسائل مردم پیش کشت !

پس چرا ما به خود مغروریم .آخر چه داریم!؟

ذره ایی از صفا و خلوص این مردم ای برادر برای من و تو کتابی است که تا آخر عمر هم نخواهیم توانست خواند.

 خدایا چه کنم !؟ چرا من نمی توانم مانند این مردم عاشق باشم!؟ عاشق تو ! عشقی که منتهای آمال من است..." 

 شهید سید مرتضی آوینی(سید اهل قلم)

... وقتی زمان کم است برای پرداختن به  حقیقت تلخ زندگی مردمم دیگر آمدن و سر کردن در این مجاز برایم حلاوت بخش نیست!

آخر چگونه خود را روشنفکر بنامیم وقتی ...